canımı sıkandan, içimi aydınlatana kadar bir sürü şey…

Merhaba,

Uzun bir aranın ardından bir yazıyla daha yeniden merhaba diyorum sizlere. Sizlere derken yani işte okuyan kim varsa. Okuyan son bir kaç kişinin de artık kalmadığını düşünmek için haklı sebeplerim var.
Ancak artık kendi içimi boşaltmak için bir şeyler yazmam gerektiği sonucuna varmış bulunuyorum eve dönerken. Otobüste bulundum bu şekilde. İki elimle demirlere tutunmuş halde camdaki yansımamı izlerken kulaklıklarımdan beynime sızan şarkının belki de hiç farkında olmadan beni soktuğu ruh hali bu belkide. Devamını oku

Bir kaç gündür haftalardır tam anlamıyla ot gibi yaşıyorum diyebilirim. İşe git, eve gel, tekrar işe git, tekrar eve gel, tekrar… Hayır, buraya defalarca yazmayacağım merak etme ancak şunu bilmen gerekiyor ki hayatım bunu defalarca tekrar eder bir şekilde geçmekte. Devamını oku