Benim hiç arkadaşım ölmemişti…
- 25.10.2011
- Yazan: Burak BEKTAŞ
- Yorum yaz
Ben, ölümü 3 yaşında ki çocuklardan daha iyi kavradığını düşünüp, kabullenebileceğini zanneden bir yetişkinim! Devamını oku
Yazar arşivi
Ben, ölümü 3 yaşında ki çocuklardan daha iyi kavradığını düşünüp, kabullenebileceğini zanneden bir yetişkinim! Devamını oku
Sosyalistlerin neden bu kadar tutkulu insanlar olduklarını şimdi daha iyi anladım. Çünkü kapitalizm giderek insanlığımızı törpülüyor ve biz farkında bile olamıyoruz. Belki çok klasik ama paranın parayı çektiği, küçük yatırımcı diye kendimizi yiyip bitirdiğimiz piyasada aslında zerre bile olamadığımızı anlamak için çok zeki olmaya gerek yok. Gidin buram buram kapitalizm kokan bir franchising fuarına bakın bakalım incir çekirdeği büyüklüğünde ki birikiminiz size ne kadar özgüven sağlıyor. Devamını oku
Bu kez saçlarımın arasında dünyaya merhaba diyen sivilcelerin sebebi bir insan değil. Devamını oku
Bastonuna sarılmış uslu uslu oturuyordu.
Belki kanında ki alkol belki yılların ağarttığı saçlarının uysal ağırlığıdır sebebi.
Bilemem sararmış atletinin ne ile kirlendiğini.
O mu kirli yoksa benim gözlerim mi kirli görüyor her şeyi…
Dedim ya hafiften güzel bir kafa sahibi.
Ama yinede hesaplaşmaya engel değil bence.
Hatta belki bizden çok daha iyi yargılıyordur kendini.
Kirli tırnaklarına bakıp bakıp, yumruklarını sıkıp kafasını sallıyor belli belirsiz.
Nedenini bilemem ben, anlam veremem.
Benim anlamlarım ona yenik, ona çaresiz…
Hiç kimse bu yazıyı okuduktan sonra eskisi gibi olmayacak. Evet iddialı bir konu ve bir o kadar iddialı bir yazan… Devamını oku
Evet ben bu sayfadan ayrı kalalı çok uzun zaman oldu. eksikliğim hissedildi mi yada ne bileyim birileri yazayım diye beklediğimi bilmiyorum. Esasında o kadar önemli değil. Ben twitter olayına girdiğimden beri zaten yazma eyleminden oldukça uzaklaştığımın farkındayım. Niye diye soracak olursanız o kadar kaliteli insanların arasında benim kalem oynatmaya hakkım olmadığını düşündüm. Geçelim.
Uzun zamandır yazmadıysam zannetmeyin ki hiç bir şey karalamadım. Çok şey yazdım çizdim ama kimselere diyemedim esasında. Çünkü yazdıklarım yenilir yutulur cinsten değildi. Ne bir hayvan kaldı etrafımda ne de insan. O kadar yani. Haklı haksız bakmadım vurdum kırbacı. Bunları çok yadırgamıyorum çünkü alışkınım. Normal insan ilişkilerim filan olsaydı zaten herkes gibi bir insan olurdum lay lay lom geçinir giderdik. Ne yapalım bende akıl almaz, sosyal manyak, bu durumdan çokça paranoyak bir adamım işte.
Biraz ters bir adamım ben, anlaşılması zor, geçimsiz. Bir adamı sevmediysem, içim gülmüyorsa ona, yüzümde gülmüyor. Gözden çıkardıysam tekrar alıp yerine koyamıyorum. Aynı ortamda kalmaya bile tahammül edemiyorum. Onunla aynı ortamda olan insanlara içten içe acıyorum.
Üzgünüm ama ben sizin gibi olamıyorum ya. Kusura bakmayın size bile kızıyorum sırf bu yüzden. Herkesle aram iyi olsun diye bir anlayışı kabul edemiyorum, elimde değil. Olmayacaksa olmasın. Gözümün içine baka baka yalan söyleyip, türlü türlü dolaplar çevirip kendine yer yapacaksın, sonra da benden sana aynı şekilde davranmamı bekleyeceksin. Yok canım bekleme zaten hiç niyetim yok. Benim olduğum yerde seni etrafımda görmemek yeter bana.
Neyse ne dediğimi kendim bile bilmiyorum. Zaten yazılmak istenen şeyi en sona yazmışım okuyunca anladım. Sinirlendim yine gidip yatıyorum. Fikrim değişirse belki o yazdıklarımı da paylaşabilirim sizinle.
Kolay yoldur dilenmek, açlıktan ölsende dilenmeyeceksin. Yalvarmak sana birsey kazandırmaz, aşkından ölsende yalvarmayacaksın. Kaçmak seni olgunlaştırmaz, cesaretin varsa kalıp savaşacaksın. Devamını oku
Bir kadını saçının rengi, gözlerinin güzelliği, hokka gibi burnu için sevemezsin. Bir adam da kaşı gözü güzel, sesi gür diye sevilmez. Konuşarak anlatamazsın sevdiğini, dilinin dönmesi kafi gelmeyebilir. Bakışlar.. Bakışlarını hiç görmeyebilir o, ne kadar sevecen baksanda hiç fark etmeyebilir seni. Devamını oku
Sevdiğim bir abimden “Sen zor adamsın seni herkes sevemez” i duymak beklenmedik birşey değil tabi huysuz bir adam olduğunu her fırsatta dile getirmekten kaçınmayan biri için. Ama “Beni seven insanlar böyle seviyor” un devamı “Ne kadar daha sevebilir bu insanlar seni?” soru cümlesi ile biterse eğer işte o zaman derin bir kuyudan nasıl çıkarım derdine düşerim ben. Devamını oku
Her ne kadar “Bizde aynı yollardan geçtik” klişesiyle karşılansa da sıkıntılarım, siyaset düşünmeden anlatacağım, anlatıp rahatlayabileceğim insanlarla birlikte olmam güzel gerçekten. Devamını oku