Şimdiye kadar adam akıllı hiç düşünmediğim bir olgu üzerine yazı yazmaya kalkışırken daha önce düşünmediğim bu olayın çoktan başıma geldiğinin idrakıyla yavaş yavaş ortama alışmaktayım.

Ben bugün diplomamı aldım. Kocaman, fiyakalı bir şey. Soğuk damgası gitmiş ama izleri halen durmakta. Islak imzalı falan. Ben daha 5 metreden yakınına gidememişken koskoca rektöre kadar çıkmış kağıt, masasına konmuş, imzalanmış falan.

İşte bugün o kağıdı aldım. Yeminimi de ettim ayak üstü. Öğretmen oldum ya artık. Öğretmen yemini ettim. Sanki hiç ayrılmayacakmışım gibi yaşadığım o okulda öğrenciliğim sona ererken artık başka bir sıfatla gireceğim o kapıdan. Bölümümle neredeyse tamamen alakasız bir şekilde sistemcilik oynarken artık öğrenci sıfatım yok o okulda. Yakın zamanda da indirimli seyahat kartımı iptal ederler tam olur. Yani tam tarife olur. Sinemalarda, yolculukta… Amanın hiç bir yerde indirimim kalmadı artık.

Çok garip duygular içerisinde miyim onu bile tahmin edemiyorum. Göreceğiz…

Kalın sağlıcakla.