Eski bir dostla tekrar buluşmak gibiydi o an. Hayatımda çok az kereler geçtiğim, bundan sonra ofisimin burada olmasından dolayı daha çok geçecek olduğum Okmeydanı metrobüs durağının benim için ne anlama geldiğini anımsadım bugün.

Beni derinden etkilemiş şeyler neticesinde bugün buradan bugün geçerken başımı öne eğip yaramazlık yapmış bir ana okulu öğrencisi gibi suskunum. Dışarı ağlayacak cesareti kendimde göremediğim için içimi ıslatmakla meşgulum.

Bu yazı bayramda yayına girecek. Bu yazıyı bayramdan önce yazdım.

Çünkü arayamam, konuşamam, hiç bir şey yapamam. Sonuna kadar hakettim bunu. Ne olduğunu sormayın, tartışmayın, merak bile etmeyin.
Neyse…

Bayramın kutlu olsun.