Ruhum yorulunca bedenim söz dinlemiyor. Jasmin tok, uykum yok, nedir derdin diyesim var kendime. Bir faturanın ödenmemiş olması, bir anahtarın olması gereken yerin dışında olması ne kadar etkiler insanı. Küçük şeylerden depresif olmakta neyin nesi.

Kahretsin üşümeden titriyorum resmen, yanaklarım kızarıyor yersiz yersiz. Ne ola ki bu. Biliyorum niye olduğunu ama istemiyorum, hayır. Insan kendine kötülük etmez, etmemeli. Akıllı olmanın gereği bu.

26 Eylül 2010  19:36