canımı sıkandan, içimi aydınlatana kadar bir sürü şey…

Bilmem hiç dikkat ettiniz mi şairler yazdıkları siirlerinde aşkı sevgiliye ithaf ederler.Aşkım büyük demez şair, aşkın büyük der. Aşık olan kendisi olduğu halde aşkın ev sahibi sevdiğidir. Aşık Veysel “Güzelliğin on para etmez, bu bendeki aşk olmasa” derken, sevgilinin güzelliğinin aşığın aşkında olduğunu anlatır bize. Yaşar “Yine karşılaşırız dünya küçük aşkın büyük” der. Seven bile olsan aşkın sevilene ait olması ne büyük bir armağan. Nasıl bir sevgidir ki bu içinde bencilliğin olmadığı. İnsanın sevmeyi bile kendi ihtiyaçlarını karşılamak adına yaptığı şu zamanda bu nasıl bir samimiyet.

Biliyorum imtihan oluyorum sokakta gördüğüm onlarca çifte tepkisiz kalarak.Var mi aşkı sevdiğine armağan gibi sunabilecek.

Hayatım sonabaharda ağacından ayrılmaya hazırlanan bir yaprağın hüznüyle kaplandı son bir ay içinde. Tüm planlarım ters yüz oldu ve bende o ağaçtan kopacağım anı beklemeye koyuldum.

Devamını oku

Geçen cumartesi  Üsküdar’da gönüllü olarak çalıştığım kütüphaneye gidemedim. Zira 1 Mayıs: resmi tatil. Yaaaa,  bir de ben bunu sabah erkenden kalkıp oraya gidince anladım. Tabi bir de içerideki güvenlik görevlisinin pis pis sırıtışından. Şu görüntüye bak! Çalışma aşkıyla yanıp tutuşan gönüllü bir kız. Resmen rezil olmuştum.  Sonrasındaysa ” koca bir gün” ün nasıl geçeceği gerçeğiyle karşı karşıya geldim.  Yani tam anlamıyla boşluğa düşmüştüm. Devamını oku

Uzun zamandır yazmadığımı farkettiğimden bu yana oldukça uzun bir süre geçti ama ancak yeni yazma azmi doğdu ve üşengeçliğimi yeni defettim. Devamını oku